Vanvenlo.nl

Inloggen of inschrijven

Interview met Peter Keijsers

Welke bewoners van Venlo hebben een interessant leven geleid? Al brainstormend kwam de redactie van deze rubriek al snel uit bij Peter Keijsers. Bekend van zijn boek over molens, boerderijen en kastelen, maar ook van zijn semi-autobiografische romans over zijn verblijf in Mexico en zijn commentaren op Facebook betreffende politiek en samenleving. Of anders wel vanwege zijn vrijwilligerswerk voor Groen Licht en het Fort van Venlo.

Hij stond open voor een interview. Het werd een interessant gesprek. Vier uur later kwamen we erachter dat we tijd wat uit het oog verloren hadden. Er was ook zoveel om het over te hebben...

1. Hoe zullen we dit interview aanpakken? Je bent schrijver, maar over zulke verschillende onderwerpen. En daarnaast zijn er nog tal van interesses...


Ja, en toch vloeit het een uit het andere voort. Ik kan vertellen over mijn tijd in Mexico. Daar was ik naar toe gegaan voor de liefde. Ik wilde gaan samenwonen en trouwen met de liefde van mijn leven. Dat heb ik gedaan. Daar in Mexico kwam ik in aanraking met prachtige oude landhuizen, nog uit de koloniale tijd. Die huizen hebben geschiedenis en verhalen. Ik bedacht me: in Venlo zijn ook gebouwen waarover heel veel te vertellen is. Ik dacht in eerste instantie aan de Venlose molens. Terug in Nederland ben ik in dit onderwerp gedoken, en al snel kwamen de boerderijen en kastelen erbij.

2. Maar je bent niet alleen schrijver...

Ja, ik heb me ook een tijd bezig gehouden met schilderen van schilderijen. Heb ook nog wel wat schilderijen verkocht. Mijn stijl gaat richting abstract. Boeiend vind ik het worden als het plaatje net niet meer lijkt op de werkelijkheid. Denk aan Salvador Dali. Of Mondriaan, maar dan niet in de fase dat zijn werken meer leken op meetkundige patronen dan wat anders, maar net daarvoor. Wist je dat Mondiaan is begonnen met traditionele landschappen? Daarna is het stukje bij beetje steeds abstracter geworden. Daar vind ik het interessant worden, en zo schilder ik zelf ook.

3. Heeft een echt schilderij voor jou meerwaarde ten opzichte van hetzelfde plaatje, maar dan op een computerscherm?

Jazeker. Heb je het Korenveld met kraaien van Van Gogh wel eens in het echt gezien? De dikke kwaststrepen, daar gaat zo'n kracht vanuit. Maar compositie is ook heel belangrijk. Wist je dat ik ook fotografeer? Een tijdje stond ik bekend als Peter Coolpix. Genoemd naar mijn cameraatje, een Coolpix van Nikon.

4. Je werkveld is heel breed. Je schrijft over tal van onderwerpen, schildert, fotografeert... Misschien is het interessant om het te hebben over mechanismen die je in meerdere disciplines terugziet. Ik ben bijvoorbeeld gefascineerd door het verhaal van gitarist Django Reinhardt. Hij verloor bij een ongeluk de controle over twee vingers. Dat is voor een gitarist een behoorlijke handicap. Maar Reinhardt liet zich niet uit het veld slaan, maar ontwikkelde een eigen gitaartechniek, waarbij hij die handicap juist uitbuitte. Het werd zijn handelsmerk. Van je beperking te kracht maken, dat fascineert mij.

O ja, dat doet me denken aan iets. Veel fotografen kunnen uren praten over de dure lenzen in hun camera. Ik zeg: veel belangrijker dan het apparaat en de lens die je gebruikt, is de fotograaf. Degene die op het knopje drukt, degene die op het juiste moment op de juiste plaats is. En die thuis, bij de nabewerking, belangrijke keuzes maakt over kleurverzadiging en inzoomen en inkaderen. Ik zorg ervoor dat mijn foto's op die manier mijn "handtekening" dragen.

Van Django Reinhardt weet ik niet zoveel, maar ik heb in het verleden ook muziek gemaakt. Mijn instrument is toetsen. Ik heb ooit nog een cd gemaakt in het New Age genre. Daarover hoorde ik laatst nog terug dat ze gebruikt wordt door een fysiotherapeut in Philadelphia.

5. Ik denk dat we het in dit interview vooral moeten hebben over je laatste werk: een boek met de titel "De Schriftsteen". En over je schrijverschap. Sinds wanneer schrijf je al?

Ik heb altijd geschreven. Al toen ik op de middelbare school zat, Gedichten, korte verhalen, muziekrecensies in de GRRR, een soort schoolkrant.

Schrijven is voor mij niet moeilijk. Onderwerpen zijn er bij de vleet. Mijn autobiografische romans schrijven zich sowieso bijna zelf. Ik hoef maar uit mijn herinnering te putten. Ik heb van Ton van Reen een masterclass gekregen over het schrijven van boeken: over hoe je een verhaal opdeelt in hoofdstukken, en hoe je een verhaal netjes afrondt. In het algemeen vind ik een verhaal afronden moeilijker dan doorschrijven.

6. Waar gaat je laatste boek over?

Het is heel anders dan mijn voorgaande werk. Wat ik probeer is, naast de geschiedschrijving zoals we die op school leren, een alternatieve geschiedenis van de mensheid te reconstrueren. De geschiedenis is altijd geschreven door de overwinnaars. Er is wellicht een even "ware" geschiedschrijving te creëren uit alternatieve bronnen.

Ik heb zo'n alternatieve geschiedenis ontdekt, en die schotel ik de lezer voor, maar niet als droge feiten, maar vervlochten in een spannend verhaal over hoe de protagonist deze geschiedenis ontdekt. Een beetje Dan Brownachtig beschrijf ik hoe de hoofdpersoon het verhaal stukje bij beetje reconstrueert. Ik wil niet teveel verklappen, maar Opus Dei en de Vrijmetselarij spelen belangrijke rollen.

Wat voor genre het is? Het hele avontuur is natuurlijk fictie, maar ik baseer me voor de onderliggende theorie op ware feiten. Dus ik noem het factfiction.

Ik doe geen uitspraak over of de theorie die ik ontvouw waar is, of "meer waar" dan de officiële geschiedenis die we op school leren. Mijn doel is al bereikt als ik mensen met mijn verhaal aan het denken heb gezet.

7. Wat zijn je toekomstplannen?

De Schriftsteen zal zeker niet het laatste boek zijn dat ik geschreven zal hebben. Ik heb een scoop voor jullie: De Schriftsteen is eigenlijk een proloog voor een hele serie. De werktitel daarvan is: Het Tesseract Project.

Ik ben niet iemand die met dromen blijft rondlopen. Ik ben iemand die op een gegeven moment ook doet. Dat zie je al aan mijn reis naar Mexico. Ik heb daar geen spijt van, hoewel de relatie die ik daar had, is uitgegaan, en ik weer naar Nederland ben teruggegaan. Ik heb daar toch levenservaring mee opgedaan, die ik kan gebruiken in mijn verhalen.

Veel mensen blijven dromen en doen niks. Dat zal mij niet overkomen. Ik schat dat er nog zo'n veertig boeken in mij zitten.

Tekst: Ruud Everaerts

Foto's: Peter Keijsers

Browser niet ondersteund
Je browser wordt helaas niet ondersteund. Hierdoor kan het zijn dat sommige onderdelen van de site niet volledig werken. Lees hier meer over welke browsers we ondersteunen of update je browser.